تحولات ژئوپلیتیک و انسدادهای مقطعی در آبراه‌های دریایی سنتی نظیر کانال سوئز و تنگه باب‌المندب، ضرورت تنوع‌بخشی به زنجیره‌های تأمین جهانی را بیش از هر زمان دیگری پیش روی بازرگانان قرار داده است. در این میان، خاک جمهوری اسلامی ایران به عنوان پلی طبیعی و استراتژیک میان اقیانوس هند و حوزه جغرافیایی CIS و روسیه عمل می‌نماید.

۱. اتصال بندر شهید رجایی به ایستگاه راه‌آهن سرخس

انتقال کانتینرهای تجاری از کشتی به واگن‌های مسقف باری راه‌آهن در بندر شهید رجایی (بندرعباس) و ارسال مستقیم آن‌ها از طریق خط سراسری ریلی به مرز سرخس و اینچه‌برون، امکان رسیدن بار به پایتخت ترکمنستان و ازبکستان را ظرف ۵ الی ۷ روز میسر ساخته است، در حالی که مسیر دریایی طولانی به بنادر شمال اروپا نیازمند ۳۵ تا ۴۵ روز زمان سیر بود.

۲. مزیت عملیاتی بوژی‌های عریض ۱۵۲۰ میلی‌متری CIS

ایستگاه مرزی سرخس مجهز به امکانات مدرن تعویض بوژی و خطوط انتقال کالا است. شرکت حمل و نقل بین‌المللی جاده ریل آسیا با تأمین واگن‌های ملکی و استیجاری استاندارد CIS، تحویل ایمن محمولات را بدون نیاز به تخلیه مکرر و با کمترین استهلاک تضمین می‌نماید.

۳. کاهش مصرف سوخت و همگامی با استانداردهای سبز

یک رام قطار باری ۵۰ واگنه معادل ۱۰۰ دستگاه تریلی ترانزیت جاده‌ای است. این ویژگی موجب کاهش چشمگیر ریسک تصادفات جاده‌ای، جلوگیری از اتلاف زمان در گردنه‌های یخبندان زمستانی و کاهش تا ۶۵ درصدی تولید گازهای گلخانه‌ای در تن-کیلومتر می‌گردد.